اگر کسی بهم بگه چرا سینما رو دوست داری، چندتا فیلم بهش نشون میدم و یکی از اون فیلمها قطعا "127 Hours" خواهد بود.
حالا چرا این فیلم؟ داستان فیلم براساس واقعیته و اینجوریه که یه ماجراجو بدون اینکه به کسی اطلاع بده میره صخرهنوردی اما گیر میفته و حالا باید هرطوری که شده خودش رو نجات بده...
از یه جایی به بعد، عملا کل فضای فیلم اندازه قد یه آدمه و توی همین فضای کم، به بهترین نحو ممکن استرس، هیجان، امید و... به مخاطب منتقل میشه. اینه هنر سینما!
جونگ-دائه و یونگ-کی با جمعآوری کاغذ و بطریهای خالی زندگی میگذرانند. هر دو سپس به باندهای گانگستری مختلف میپیوندند و درگیر مبارزهای بر سر منافع سیاسی در توسعه گانگنام، سئول میشوند.
هیج دیدگاهی ثبت نشده ;(