اگر کسی بهم بگه چرا سینما رو دوست داری، چندتا فیلم بهش نشون میدم و یکی از اون فیلمها قطعا "127 Hours" خواهد بود.
حالا چرا این فیلم؟ داستان فیلم براساس واقعیته و اینجوریه که یه ماجراجو بدون اینکه به کسی اطلاع بده میره صخرهنوردی اما گیر میفته و حالا باید هرطوری که شده خودش رو نجات بده...
از یه جایی به بعد، عملا کل فضای فیلم اندازه قد یه آدمه و توی همین فضای کم، به بهترین نحو ممکن استرس، هیجان، امید و... به مخاطب منتقل میشه. اینه هنر سینما!
کارشناس خنثیسازی بمب و نامزدش سوار قطاری پر از مواد منفجره میشوند، در حالی که معلم فیزیکی بدنام نیز برای آشتی با همسرش که با قطار قبلی رفته، همان قطار را انتخاب میکند.
هیج دیدگاهی ثبت نشده ;(