اگر کسی بهم بگه چرا سینما رو دوست داری، چندتا فیلم بهش نشون میدم و یکی از اون فیلمها قطعا "127 Hours" خواهد بود.
حالا چرا این فیلم؟ داستان فیلم براساس واقعیته و اینجوریه که یه ماجراجو بدون اینکه به کسی اطلاع بده میره صخرهنوردی اما گیر میفته و حالا باید هرطوری که شده خودش رو نجات بده...
از یه جایی به بعد، عملا کل فضای فیلم اندازه قد یه آدمه و توی همین فضای کم، به بهترین نحو ممکن استرس، هیجان، امید و... به مخاطب منتقل میشه. اینه هنر سینما!
والت کوالسکی، کهنه سرباز ناراضی جنگ کره، تصمیم می گیرد تا همسایه خود، تائو لر، یک نوجوان همونگ را اصلاح کند که سعی داشت دارایی ارزشمند کوالسکی را بدزدد: یک گرن تورینو محصول 1972.
یکی از بهترین فیلم هایی که تا به الان دیدم!
اگه سکانس های تف کردنش رو حذف کنن کل فیلم 10 دقیقه بیشتر نیست
شاهکار